கோஹினூர் வைரம் சாபம் உண்மையா? இந்தியாவில் இருந்து பிரிட்டன் கிரீடம் வரை அதன் பயணம், வரலாறு, அரசியல் விவாதம் மற்றும் மீளளிப்பு கோரிக்கை பற்றிய ஆழமான பகுப்பாய்வு. | ஆண் வாரிசுகள் வீழ்ச்சி உண்மையா? முழு வரலாறு

‘ஒரு வைரம்… ஆனால் அதன் பின்னால் பேரரசுகள் வீழ்ந்த வரலாறு.’ உலகப் புகழ்பெற்ற கோகினூர் வைரம் குறித்துச் சொல்லப்படும் இந்த வர்ணனை வெறும் மிகைப்படுத்தல் அல்ல; அது காலத்தின் சாட்சி. இந்திய மண்ணில் பிறந்து, பல பேரரசுகளின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் மௌனமாகப் பார்த்துவிட்டு, இன்று ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தூரத்தில், பிரிட்டிஷ் அரச கிரீடத்தில் அமைதியாக வீற்றிருக்கிறது இந்த வைரம்.
பல நூற்றாண்டுகளாக போர்கள், துரோகங்கள், அரசியல் சூழ்ச்சிகளின் மையப்புள்ளியாக விளங்கிய கோகினூரைச் சுற்றி நிலவும் ‘சாபம்’ குறித்த கதைகளும், அதன் மீதான சர்வதேச அரசியல் உரிமை கோரிக்கைகளும் தற்போது உலக அரங்கில் மீண்டும் பேசுபொருளாகியிருக்கின்றன. குறிப்பாக, சமீபத்தில் அமெரிக்க அரசியல் வட்டாரங்களில் கூட இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த முக்கியப் புள்ளிகள் இந்த விவகாரத்தை எழுப்பியதால், கோகினூர் மீதான உலகளாவிய கவனம் மீண்டும் அதிகரித்துள்ளது. இத்தருணத்தில், இந்த வைரம் உண்மையிலேயே சாபக்கேடு கொண்டதா அல்லது அது வெறும் வரலாற்றுப் புனைவா என்ற கேள்வி மீண்டும் வலுப்பெற்றுள்ளது.
கொல்லூர் சுரங்கம் முதல் மயில் சிம்மாசனம் வரை: கல்லின் பிறப்பு : வரலாற்றுச் சான்றுகளின்படி, 13-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் குண்டூர் மாவட்டத்தில் உள்ள புகழ்பெற்ற கொல்லூர் சுரங்கத்தில் இந்த வைரம் கண்டெடுக்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் இதன் எடை சுமார் 793 காரட் என்ற பிரம்மாண்ட அளவில் இருந்ததாகக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன.
ஆரம்பத்தில் தென்னிந்தியாவை ஆண்ட காகத்திய அரச வம்சத்தினரின் வசம் இந்த வைரம் இருந்தது. வாரங்கலில் உள்ள ஒரு அம்மன் சிலையின் கண்ணில் இந்த வைரம் பதிக்கப்பட்டிருந்ததாக சில வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இறைவனுக்குச் சொந்தமான பொருள் மனிதர்களின் பேராசையால் கவரப்பட்டதே, இதன் ‘சாபம்’ பற்றிய நம்பிக்கையின் தொடக்கமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
அலாவுதீன் கில்ஜியின் தென்னகப் படையெடுப்பின் போது, காகத்தியர்களிடமிருந்து இந்த வைரம் டெல்லி சுல்தான்களின் கைக்கு மாறியது. பின்னர் முகலாயப் பேரரசர் பாபரின் காலத்தில் இது முகலாயர்களின் சொத்தானது. பேரரசர் ஷாஜஹான் தன் காலத்து ஆடம்பரத்தின் உச்சமாக உருவாக்கிய ‘மயில் சிம்மாசனத்தில்’ (Peacock Throne) இந்த விலைமதிப்பற்ற வைரத்தைப் பதித்து அழகு பார்த்தார்.
கோகினூரின் வரலாற்றுப் பயணம்:
காகத்தியர்கள் -> அலாவுதீன் கில்ஜி -> முகலாயர்கள் (ஷாஜஹான்) -> நாதிர் ஷா -> ரஞ்சித் சிங் -> பிரிட்டிஷ் பேரரசு
1739-ஆம் ஆண்டு பாரசீக மன்னர் நாதிர் ஷா டெல்லியைச் சூறையாடியபோது, இந்த வைரம் அவரிடம் சென்றது. சிதைந்து கிடந்த முகலாயப் பொக்கிஷங்களுக்கு இடையே ஒளிவீசிய இந்த வைரத்தைக் கண்ட மாத்திரத்தில் வியந்துபோன நாதிர் ஷா, ‘கோகினூர்’ என்று வியப்புடன் அழைத்தார். பாரசீக மொழியில் இதற்கு ‘ஒளியின் மலை’ (Mountain of Light) என்று பொருள். நாதிர் ஷாவுக்குப் பிறகு ஆப்கானிய ஆட்சியாளர்களிடமும், பின்னர் பஞ்சாபின் சிங்கம் என்று அழைக்கப்பட்ட மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்கின் கைக்கும் வந்து சேர்ந்தது இந்த வைரம்.
நிலைக்காத அதிகாரம்: ‘சாபம்’ உண்மையா? நம்பிக்கையா?
கோகினூர் வைரம் சாதாரணக் கல் அல்ல, அது ஒவ்வொரு ஆட்சியையும் தாண்டி நகர்ந்தபோது அந்தந்தப் பேரரசுகளின் வீழ்ச்சியையும் சேர்த்தே எழுதியது என்பதுதான் இதன் மீதான ‘சாப’ நம்பிக்கையை வலுப்படுத்தியது.
- அலாவுதீன் கில்ஜி: தெற்கிலிருந்து வைரத்தைக் கைப்பற்றினாலும், அவரது வம்சம் டெல்லியில் நீடிக்கவில்லை.
- ஷாஜஹான்: வைரத்தை சிம்மாசனத்தில் பதித்த சில ஆண்டுகளிலேயே, அவரது சொந்த மகனான ஔரங்கசீப்பாலேயே சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.
- நாதிர் ஷா: டெல்லியைக் கொள்ளையடித்து வைரத்தைக் கொண்டுசென்ற சில காலத்திலேயே, சொந்தப் பாதுகாவலர்களாலேயே படுகொலை செய்யப்பட்டார்.
இந்த வரலாற்று நிகழ்வுகளின் பின்னணியில், “இந்த வைரத்தை அணியும் ஆண் அரசர்கள் பேரழிவைச் சந்திப்பார்கள்; அது பெண்களுக்கோ அல்லது இறைவனுக்கோ மட்டுமே உரியது” என்ற ஒரு பரவலான விசுவாசம் உருவானது. இதன் காரணமாகவே, பிரிட்டிஷ் அரச குடும்பத்தில் கூட இந்த வைரம் பெரும்பாலும் ராணிகளாலேயே (பெண்களால் மட்டுமே) அணியப்பட்டு வருகிறது. தற்போது இது மன்னர் மூன்றாம் சார்லஸுடன் தொடர்புடைய அரச கலைச்சொத்தாக இருந்தாலும், ஆண் அரசர்கள் இதனைத் தங்களின் கிரீடத்தில் நேரடியாகப் பதிப்பதில்லை. இருப்பினும், இதற்கு எவ்வித அறிவியல் ஆதாரமும் இல்லை என்றும், தற்செயலாக நடந்த வரலாற்றுச் சம்பவங்களின் ஒருங்கிணைந்த விளக்கமே இந்தச் சாபக் கதைகள் என்றும் வரலாற்றாசிரியர்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றனர்.
பிரிட்டன் வரை சென்ற பாதை : 1849-ஆம் ஆண்டு, இரண்டாம் ஆங்கிலேய-சீக்கிய போரின் முடிவில் பஞ்சாப் மாகாணம் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் (East India Company) கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. அப்போது கையெழுத்தான லாகூர் உடன்படிக்கையின்படி, அப்போதைய சிறு வயது மன்னரான மகாராஜா துலீப் சிங்கிடமிருந்து இந்த வைரம் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தால் ‘கைப்பற்றப்பட்டது’.
பின்னர், அது விக்டோரியா மகாராணியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அன்றிலிருந்து இன்று வரை கோகினூர் வைரம் பிரிட்டிஷ் அரச குடும்பத்தின் அதிகாரப்பூர்வச் சொத்தாகவே இருந்து வருகிறது. லண்டனில் உள்ள புகழ்பெற்ற ‘டவர் ஆஃப் லண்டன்’ (Tower of London) கோட்டையில், அரச குடும்பத்தின் பிற மகுட நகைகளுடன் பலத்த பாதுகாப்புடன் இது வைக்கப்பட்டுள்ளது.
சர்வதேச சட்டச் சிக்கல்களும், இந்தியாவின் உரிமைக் குரலும்
“கோகினூர் இந்தியாவில் கண்டெடுக்கப்பட்டது; காலனித்துவ ஆட்சிக்காலத்தில் அது நம்மிடமிருந்து கட்டாயமாக அல்லது தந்திரமாகப் பறித்துச் செல்லப்பட்டது. எனவே, அது நமது கலாச்சார மற்றும் வரலாற்று அடையாளத்தின் ஒரு பகுதி” என்ற அடிப்படையில் இந்தியா தொடர்ந்து இந்த வைரத்தை மீட்கக் குரல் கொடுத்து வருகிறது. சமீபகாலமாக சர்வதேச அரங்கில், குறிப்பாக மேற்கத்திய நாடுகளில் உள்ள இந்திய வம்சாவளி அரசியல் தலைவர்கள் இந்த விவாதத்தை மீண்டும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளனர்.
ஆனால், பிரிட்டிஷ் அரசோ, “இது லாகூர் உடன்படிக்கையின்படி சட்டப்பூர்வமாகப் பெறப்பட்டது; எனவே இது எங்களுக்கே சொந்தம்” என்ற தங்களின் பழைய நிலைப்பாட்டிலேயே உறுதியாக நீடிக்கிறது.
யுனெஸ்கோ (UNESCO) அமைப்பின் வழிகாட்டுதல்களின்படி, காலனித்துவ காலத்தில் கொண்டுசெல்லப்பட்ட கலாச்சார மற்றும் பழங்காலக் கலைப்பொருட்களை அவற்றின் தாயகத்திற்கே திருப்பித் தர வழிவகை உள்ளது. எனினும், கோகினூர் விவகாரத்தில் பல சிக்கல்கள் உள்ளன:
- பல்வேறு நாடுகளின் உரிமை கோரல்: இந்தியா மட்டுமன்றி, பாகிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளும் இந்த வைரம் தங்களுக்குத்தான் சொந்தம் என்று உரிமை கோருகின்றன.
- சட்ட ஒப்பந்தங்கள்: 1849-ஆம் ஆண்டின் லாகூர் உடன்படிக்கையை சட்டப்பூர்வ ஆவணமாகப் பிரிட்டன் முன்வைக்கிறது.
இதன் காரணமாக, இந்த வைரம் உடனடியாக இந்தியாவுக்குத் திரும்பக் கிடைப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மிகக் குறைவு என்றே சர்வதேச சட்ட நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.
சின்னமே தவிர சாபமல்ல : ஆழமாகப் பார்த்தால், கோகினூர் என்பது வெறும் சாபத்தின் கதை அல்ல; அது காலனித்துவ வரலாற்றின், உலக அதிகார மாற்றத்தின் ஆகப்பெரும் அரசியல் சின்னம். செல்வம் எவ்வாறு ஒரு தேசத்திலிருந்து மற்றொரு தேசத்திற்கு அதிகார பலத்தால் கைமாறியது என்பதற்கான மௌன சாட்சி அது.
இந்த வைரம் மீண்டும் இந்திய மண்ணை மிதிக்குமா என்பது தற்போதைக்குக் கேள்விக்குறிதான் என்றாலும், இந்தியாவின் தொடர் அரசியல் அழுத்தங்கள், வளர்ந்து வரும் சர்வதேசக் கருத்துக்கள் மற்றும் வரலாற்று ரீதியான நீதிக்கான தேடல் ஆகியவை இந்த விவாதத்தை உலக அரங்கில் என்றும் உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. கோகினூர் என்பது ஒரு வெறும் கல் அல்ல – அது பல பேரரசுகளின் இரத்தமும், புகழும் கலந்த இந்தியாவின் வாழும் வரலாறு.
– சிறப்பு நிருபர்













