தூத்துக்குடி , ஏப்ரல் 26 : தமிழக கடலோரப் பகுதியின் புவியியல் அமைப்பையும் தொன்மை வரலாற்றையும் முழுமையாக மாற்றி எழுதும் வகையிலான மிக முக்கிய அறிவியல் கண்டுபிடிப்பு ஒன்று தூத்துக்குடி அருகே வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளது. தூத்துக்குடி மாவட்டம் பனையூர் பகுதியில் சுமார் 8,000 முதல் 12,000 ஆண்டுகள் பழமையான கடல்வாழ் உயிரினங்களின் புதைபடிவங்களை இந்திய விலங்கியல் கணக்கெடுப்பு நிறுவன (Zoological Survey of India) விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். இப்போதுள்ள கடற்கரையிலிருந்து பல கிலோமீட்டர் தொலைவில் நிலப்பரப்பிற்குள் இந்த புதைபடிவங்கள் கிடைத்துள்ளது ஒட்டுமொத்த ஆராய்ச்சியாளர்களையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளது.
இந்திய விலங்கியல் கணக்கெடுப்பு அமைப்பைச் சேர்ந்த மூத்த விஞ்ஞானிகள் குழு அண்மையில் தூத்துக்குடிக்கு அருகிலுள்ள பனையூர், பட்டினமருதூர் மற்றும் காயல்பட்டினம் ஆகிய பகுதிகளில் தீவிர கள ஆய்வுகளை மேற்கொண்டது. இந்த குறிப்பிட்ட கடலோரப் பகுதிகளில் பழமையான கடல் புதைபடிவங்கள் புதைந்திருக்க வாய்ப்புள்ளதாகக் கிடைத்த ஆரம்பகட்ட தரவுகளின் அடிப்படையில் இந்த நேரடி ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. அப்போதுதான் பனையூர் பகுதியில் பூமிக்கு அடியில் பல நூற்றாண்டுகளாக உறைந்து கிடந்த சிப்பிகள் மற்றும் பல்வேறு கடல்வாழ் உயிரினங்களின் தொல் எச்சங்கள் மற்றும் தடயங்கள் சேகரிக்கப்பட்டன.
இந்த கண்டுபிடிப்பின் மூலம் விஞ்ஞானிகள் முன்வைக்கும் மிக முக்கியமான நிலவியல் உண்மை என்னவென்றால் இப்போதைய கடற்கரையிலிருந்து சுமார் 5 முதல் 7 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள தரைப்பகுதிக்குள் இந்த கடல்சார் புதைபடிவங்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன என்பதாகும். இதன் அடிப்படையில் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இப்போது நாம் பார்க்கும் நிலப்பகுதி முழுவதும் கடல் அலையால் சூழப்பட்ட ஒரு அடர்ந்த கடலடிப் பகுதியாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது உறுதியாகிறது. காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட புவியியல் மாற்றங்கள் மற்றும் கடல் எல்லை மாற்றங்கள் காரணமாகவே கடல் பின்வாங்கி தற்போதைய நிலப்பரப்பு உருவானதாக ஆய்வாளர்கள் விவரிக்கின்றனர். தென்னிந்திய கடலோரப் பகுதியின் புவியியல் வரலாற்றை மறுவரையறை செய்ய இந்த தரவுகள் மிக முக்கிய ஆதாரமாகப் பார்க்கப்படுகின்றன.
பனையூரில் கண்டறியப்பட்டுள்ள இந்த தொல் எச்சங்கள் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பண்டைய சங்ககால கொற்கை துறைமுக நகரத்துடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருக்கலாம் என்றும் நிபுணர்கள் கணித்துள்ளனர். சங்க இலக்கியங்களில் முத்து குளித்தலுக்கும் கடல் வாணிபத்திற்கும் உலகப் புகழ்பெற்ற மையமாக வர்ணிக்கப்படும் கொற்கை துறைமுகம் மன்னார் வளைகுடா கடற்பரப்பின் முதன்மை மையமாகத் திகழ்ந்தது. தற்போதைய கண்டுபிடிப்புகள் அந்த வரலாற்று காலத்திற்கும் முந்தைய மனித வாழ்வியலையும் அப்பகுதி மக்கள் கடல் வளங்களை எவ்வாறு தங்களின் அன்றாட வாழ்க்கைக்குப் பயன்படுத்தினார்கள் என்பதையும் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன.
ஆய்வின்போது சேகரிக்கப்பட்ட சிப்பிகள் மற்றும் கிளிஞ்சல்களின் தன்மையை ஆராய்ந்தபோது அக்கால மனிதர்கள் கடல் வாழ் உயிரினங்களை முதன்மை உணவாகப் பயன்படுத்தியதற்கான தடயங்கள் தெரியவந்துள்ளன. மேலும் இவற்றைக்கொண்டு அவர்கள் சுண்ணாம்பு தயாரிப்பிலும் பல்வேறு வகையான அணிகலன்கள் உருவாக்கத்திலும் ஈடுபட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழகக் கடலோரப் பகுதிகளில் கடல்சார் வாழ்வியல் எவ்வளவு வலுவாக வேரூன்றியிருந்தது என்பதையே இது காட்டுகிறது. தற்போதைய மீனவ சமூகத்தின் வாழ்வியல் முறையும் இந்த பண்டைய கடலோர வரலாற்றின் ஒரு நேரடித் தொடர்ச்சியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும் என்று வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
அறிவியல் பூர்வமாக இந்த புதைபடிவங்கள் புவியியல் காலவரிசையில் ‘ஹோலோசீன்’ (Holocene) காலகட்டத்தைச் சேர்ந்தவை என்று ஆரம்பகட்ட ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த ஹோலோசீன் என்பது பூமியில் மனித நாகரிகங்கள் மெல்ல வளரத் தொடங்கிய மற்றும் உலகளாவிய காலநிலை மாற்றங்கள் மிகத்தீவிரமாக நிகழ்ந்த ஒரு முக்கிய கட்டமாகும். எனவே உலக அளவில் நிலவிய காலநிலை மாற்றம், கடல் மட்ட உயர்வு மற்றும் தொடர்ச்சியான புவியியல் பரிமாற்றங்கள் தென்னிந்திய தீபகற்பத்தில் எத்தகைய தாக்கங்களை ஏற்படுத்தின என்பதைப் புரிந்துகொள்ள புதிய அறிவியல் தரவுகளை இந்த ஆய்வு வழங்கியிருக்கிறது.
இந்த புதைபடிவங்களின் துல்லியமான காலத்தையும் அவை வாழ்ந்த சரியான நூற்றாண்டுகளையும் கண்டறிய அடுத்தகட்டமாக ‘ரேடியோகார்பன் டேட்டிங்’ (Radiocarbon dating) எனப்படும் மேம்பட்ட கரிமப் பகுப்பாய்வு சோதனைக்கு விஞ்ஞானிகள் பரிந்துரைத்துள்ளனர். அதிநவீன ஆய்வகங்கள் மூலம் இந்த படிவங்களின் வயது அதிகாரப்பூர்வமாக உறுதிப்படுத்தப்படும் பட்சத்தில் தமிழ்நாட்டின் பண்டைய கடல்சார் எல்லைப் பரவல் குறித்தும் அதன் உண்மையான தொன்மை குறித்தும் ஒரு புதிய வரலாற்று அத்தியாயம் எழுதப்படும்
