சிறப்பு கட்டுரை : தமிழ் சினிமாவின் காட்சி மொழியை ஸ்டூடியோக்களின் நாலு சுவர்களுக்குள்ளிருந்து கிராமத்து மண்வாசனைக்கு மாற்றி அமைத்தவர் இயக்குனர் இமயம் பாரதிராஜா. திரையில் ‘என் இனிய தமிழ் மக்களே’ என்ற அவரது கம்பீரக் குரல் ஒலித்தாலே திரையரங்குகளில் கைதட்டல் அதிரும். ஆனால் இந்த வெள்ளித்திரை ஆளுமைக்கு பின்னால், சமரசமற்ற ஒரு சமூகப் போராளியும் மார்க்சியவாதியும் ஒளிந்திருந்தார் என்பது பலரும் அறியாத உண்மை.
அவர் நினைத்த புரட்சிகரமான அரசியல், சமூக மாற்றங்களைச் சினிமாவில் முழுமையாகக் கொண்டுவர முடியவில்லை என்ற ஆதங்கம் அவரது நெருங்கிய வட்டாரங்களில் இன்றும் பேசப்பட்டு வருகிறது. குறிப்பாக உலகநாயகன் கமல்ஹாசன் இரண்டு முறை முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கக் கேட்டும் பாரதிராஜா அதைத் திட்டவட்டமாக மறுத்த வரலாற்றுப் பின்னணிகள் தற்போது கவனம் பெற்றுள்ளன.
மார்க்சியக் கனவும் திரையுலக யதார்த்தமும்
வெள்ளித்திரையில் பாரதிராஜா நிகழ்த்திய சாதனை இன்னும் நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்தும் பேசப்படும் என்பதில் ஐயமில்லை. எனினும் அவரது ஆரம்பகால ஆசை வெறும் பொழுதுபோக்குத் திரைப்படங்களை எடுப்பது மட்டுமல்ல. கிராமத்து மக்களின் எளிய வாழ்க்கையையும், அவர்களின் வர்க்கப் போராட்டங்களையும் தீவிரமாகப் பேசும் மார்க்சியக் கோட்பாடுகள் நிறைந்த படங்களை எடுக்க வேண்டும் என்பதே அவரது பேராசையாக இருந்தது.
also read : இயக்குநர் பாரதிராஜாவின் மறைவு: கடைசி வரை நிறைவேறாமலே போன ஆசை – நடிகர் ஆனந்தராஜ்
பாரதிராஜாவின் அரசியல் மறுப்பும் “ரஜினி தமிழ்நாட்டை ஆளக்கூடாது!” குறித்த நிலைப்பாடும்: ஒரு பார்வை
“நகரங்கள் எல்லா வசதிகளையும் நுகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் என் கிராமத்து கோவணம் கட்டிய விவசாயிகளை சென்னை அண்ணாசாலையில் தீப்பந்தங்களோடு அணிவகுத்து நடக்க வைப்பேன்; கிராமத்தின் வலியை இந்த உலகிற்கு உணர்த்தும் வகையில் ‘சத்யஜித் ரே’ பாணியில் ஒரு உலகத்தரம் வாய்ந்த படத்தை எடுப்பேன்” என்று பாரதிராஜா மேடைகளில் முழங்கியுள்ளார்.
பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்காலம் தொட்டு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் வலியைப் பேசும் ‘குற்றப்பரம்பரை’ கதையைத் திரைப்படமாக்க வேண்டும் என்பது அவரது வாழ்நாள் கனவாக இருந்தது. ஆனால் வணிகச் சினிமாவின் சூழலும், தொடர் வெற்றிகளின் அழுத்தமும் அவரது தீவிரப் போராட்டக் குணத்தைச் சாத்வீகமாக்கி, உணர்வுப்பூர்வமான கதைகளை நோக்கி மடைமாற்றிவிட்டன. ஒருவேளை அவர் தனது ‘நிழல்கள்’ திரைப்படத்தின் வீரியத்தைத் தொடர்ந்து கையாண்டிருந்தால் தமிழ் சினிமாவின் மிகச்சிறந்த புரட்சிகர அரசியல் இயக்குனராக உருவெடுத்திருப்பார்.
1983-ல் நிகழ்ந்த ஒரு வரலாற்றுச் சந்திப்பு
பாரதிராஜாவின் எளிமையையும் சமூகப் பார்வையும் விளக்கும் வகையில் ஒரு சுவாரசியமான வரலாற்றுச் சம்பவம் உண்டு. 1983 ஆம் ஆண்டு சென்னை கேளம்பாக்கத்தில் உள்ள எம்.சி. ராஜா மாணவர் விடுதி ‘சமூக நீதி விடுதி’ எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்ட காலகட்டம் அது. அங்கு நடைபெற்ற விடுதி ஆண்டு விழாவிற்காக ‘வசந்தம்’ என்ற சமூகச் சீர்திருத்த நாடகம் ஒன்று மாணவர்களால் தயாரிக்கப்பட்டது.
இதற்குத் தலைமை தாங்க யாரை அழைக்கலாம் என்று ஆலோசித்தபோது பாவலர் அறிவுமதி தான் பாரதிராஜாவை அணுகப் பரிந்துரைத்தார். அப்போது ‘16 வயதினிலே’, ‘கிழக்கே போகும் ரயில்’ எனப் பிரம்மாண்ட வெற்றிகளைத் தந்து உச்சத்தில் இருந்த பாரதிராஜா, மாணவர்களின் அழைப்பை ஏற்று எவ்வித பந்தாவும் இன்றி வரச் சம்மதித்தார்.
கவிஞர் பூவை செங்குட்டுவனுடன் இணைந்து அந்த விடுதியின் மொட்டை மாடியில் இரவு நேரத்தில் நடந்த நாடகத்திற்கு அவர் தலைமை தாங்கினார். அரை மணி நேரம் நடைபெற்ற அந்த எளிய நாடகத்தைக் கண்டு பாராட்டியதோடு மேடையில் அவர் ஆற்றிய சமூகச் சீர்திருத்த உரையும், ஜாதி ஒழிப்பு குறித்த அவரது தீவிரப் பார்வையும் இன்றும் பலரால் நினைவு கூரத்தக்கவை. ‘வேதம் புதிது’ போன்ற படங்களில் அவர் ஜாதியக் கட்டமைப்பிற்கு எதிராகப் பலத்த சாட்டையடி கொடுத்ததன் பின்னணியில் இந்தச் சமூகக் குமுறல்களே இருந்தன.
கமல்ஹாசனின் ‘மகளிர் மட்டும்’ அழைப்பை மறுத்தது ஏன்?
திரையுலகில் கமல்ஹாசனுக்கும் பாரதிராஜாவுக்கும் இடையே நீண்ட கால நட்பு இருந்தது. ‘16 வயதினிலே’ திரைப்படத்தில் ரஜினிகாந்தை விடவும் கமல்ஹாசன் உச்சத்தில் இருந்த சமயத்தில் பாரதிராஜாவின் இயக்கத்தில் கோவணம் கட்டி நடிக்க அவர் சம்மதித்தார். பாரதிராஜாவிடம் இருக்கும் அசாதாரண நடிப்புத் திறமையைக் கண்டு, “அவன் வெறும் டைரக்டர் கிடையாது, பெரிய நடிகன். அவர் சொல்லிக் கொடுக்கும் நடிப்பில் பாதியைத் தான் நாங்கள் திரையில் செய்கிறோம்” என்று கமல் பலமுறை பாராட்டியுள்ளார்.
1994 ஆம் ஆண்டு கமல்ஹாசனின் தயாரிப்பில் ‘மகளிர் மட்டும்’ திரைப்படம் உருவானது. ரேவதி, ஊர்வசி, ரோகிணி ஆகியோர் முதன்மைப் பாத்திரங்களில் நடித்த அந்தப் படத்தில், தையல் கூடம் அமைந்துள்ள அலுவலகத்தை மேற்பார்வை செய்யும் ‘தமிழறிஞன்’ (Thamizhavan) என்ற ஒரு முக்கிய கதாபாத்திரம் இருந்தது. தூய தமிழில் பேசக்கூடிய ஆளுமை மிக்க ஒரு நபர் அந்தப் பாத்திரத்திற்குத் தேவைப்பட்டபோது, கமல்ஹாசன் உடனடியாக பாரதிராஜாவை நடிக்க வைக்க விரும்பினார்.
கமலின் அறிவுறுத்தலின்படி தயாரிப்புக் குழுவினர் பாரதிராஜாவைச் சந்தித்து “கமல் சார் உங்களை இந்த ரோலில் நடிக்கக் கேட்கிறார்” என்று கூறினர். அதற்கு பாரதிராஜா, “தமிழ் உச்சரிப்பு தெரிந்தவன் நான் மட்டும்தானா? இதை கமல் முடிவு செய்வதா? என்னால் இதில் நடிக்க முடியாது” என்று கம்பீரமாக மறுத்துவிட்டார். எவ்வளவோ கன்வின்ஸ் செய்ய முயன்றும் அவர் சம்மதிக்காததால், பின்னர் அந்தப் பாத்திரத்தில் தயாரிப்பாளர் கலைப்புலி எஸ். தாணு நடித்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
‘விருமாண்டி’ பட வில்லன் பாத்திர நிராகரிப்பு
இதன் தொடர்ச்சியாக கமல்ஹாசன் தனது கனவுத் திரைப்படமான ‘விருமாண்டி’ (ஆரம்பத்தில் ‘சண்டையார்’ எனப் பெயரிடப்பட்டது) படத்தின் கதை விவாதத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, கிராமத்து பின்னணி கொண்ட ஒரு வலிமையான சமூகத் தலைவன் கதாபாத்திரத்தை உருவாக்கினார். அந்த வர்க்கப் போராட்டக் குணமுடைய சற்றே வில்லத்தனம் கலந்த நெப்போலியன் நடித்த பாத்திரத்திற்கு மீண்டும் பாரதிராஜாவே பொருத்தமானவர் என கமல் கருதினார்.
இதற்காகத் தூது அனுப்பப்பட்டபோது பாரதிராஜாவிடம் கதை சொல்லப்பட்டது. கதையைக் கேட்டு முடித்த பாரதிராஜா, “இது அந்தச் சமூகத்திற்கு எதிரான ஒரு வில்லன் பாத்திரம் போன்றதே. நான் திரையில் தோன்றினால் ஹீரோவாகத் தான் இருப்பேன். எனக்காக கமல்ஹாசன் வில்லனாக மாறத் தயாராக இருக்கிறாரா?” என்று நேரடியாகக் கேள்வி எழுப்பினார். தனக்குள் இருக்கும் சமூகத் தலைவனுக்கான ஆளுமையை ஒருபோதும் வில்லன் பாத்திரத்தில் சுருக்கிக் கொள்ள அவர் விரும்பவில்லை. இதனால் அந்த வாய்ப்பும் மறுக்கப்பட்டது.
பின்னர் இந்த விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்ட கமல்ஹாசன் “‘முதல் மரியாதை’ படத்தில் சிவாஜி கணேசனுக்குப் பதிலாக பாரதிராஜாவே அந்தப் பாத்திரத்தை ஏற்றிருக்கலாம்; அந்த அளவுக்கு எளிய மனிதர்களின் உணர்ச்சிகளைத் தன் முகத்தில் கொண்டுவரும் ஆற்றல் கொண்டவர் அவர்” என்று தனது நெருங்கிய வட்டாரத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
நெய்வேலி போராட்டம் முதல் தமிழ் தேசியப் பற்று வரை
திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் சங்கம், இயக்குனர் சங்கம் எனப் பல அமைப்புகளுக்குப் பிதாமகனாக விளங்கிய பாரதிராஜா, கலைத்துறைத் தலைவராக மட்டுமன்றி, தமிழினத்தின் உரிமைக் குரலாகவும் எப்போதும் முன்னணியில் நின்றார். காவேரி நீர் விவகாரத்தில் தமிழகத்திற்குத் துரோகம் இழைக்கப்பட்டபோது ஒட்டுமொத்தத் திரையுலகையும் திரட்டி நெய்வேலி வரை சென்று போராட்டம் நடத்தினார்.
“ஒரு தமிழன் தான் தமிழ்நாட்டை ஆள வேண்டும்; தமிழர்கள் எல்லாத் துறைகளிலும் கலைகளிலும் தலைமைப் பொறுப்புக்கு வர வேண்டும்” என்ற அரசியல் கொள்கையைக் தீவிரமாகக் கொண்டிருந்தார். இதன் காரணமாகவே நாம் தமிழர் கட்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் சீமான் உள்ளிட்ட தமிழ் தேசிய அரசியல் தலைவர்களுடன் அவர் நெருங்கிய நட்பையும் பிரியத்தையும் பேணி வந்தார்.
வெள்ளித்திரையின் சட்டகங்களுக்குள் பாரதிராஜா ஒரு இயக்குனராகவே அறியப்பட்டாலும் அவரது வாழ்நாள் முழுக்கத் தமிழ் உணர்வும், தமிழ் கதாபாத்திரங்களின் வாழ்வாதாரப் போராட்டமும் மட்டுமே பிரதானமாக இருந்தன. அவரது குரலில் இருந்த ஆளுமையும், கொள்கையில் இருந்த சமரசமற்ற தன்மையும் அவரை வெறும் சினிமா கலைஞனாக மட்டுமன்றி ஒரு சமூகப் போராளியாகவும் வரலாற்றில் நிலைநிறுத்தியுள்ளன.
