புது தில்லி , ஏப்ரல் 6 : மேற்கு ஆசியப் பகுதியில் தீவிரமடைந்துள்ள போர்ச் சூழல், பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான மத்திய அரசுக்கு அரசியல் ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் ஒரு ‘இரட்டைச் சவாலை’ உருவாக்கியுள்ளது.
தற்போதைய 2026 ஆம் ஆண்டு தேர்தல் காலகட்டத்தில் தமிழ்நாடு உள்ளிட்ட பல்வேறு முக்கிய மாநிலங்களின் தேர்தல் களம் சூடுபிடித்துள்ள நிலையில் இந்த மேற்கு ஆசியப் போர் ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது. குறிப்பாக மத்திய அரசு மற்றும் பல்வேறு மாநில அரசியல் கட்சிகளுக்கு இடையே இது ஒரு புதிய விவாதப் பொருளாக மாறியிருக்கிறது. மேற்கு ஆசியாவின் மோதல்களால் உலக சந்தையில் கச்சா எண்ணெய் விலைகள் கடுமையாக உயரும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இந்தியா தனது கச்சா எண்ணெய் தேவையில் 80 சதவீதத்திற்கும் மேலாக இறக்குமதியையே நம்பியிருப்பதால் இந்த சர்வதேச விலை ஏற்றம் நேரடியாக இந்திய மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவினங்களை உயர்த்தும் காரணியாக மாறுகிறது.
பெட்ரோல், டீசல் மற்றும் சமையல் எரிவாயு (எல்பிஜி) போன்ற அத்தியாவசிய எரிபொருட்களின் விலை உயர்வு, ஏற்கனவே நாட்டின் முதன்மையான அரசியல் விவாதமாக உருவெடுத்துள்ளது. இதனால் சாமானிய பொதுமக்கள் எதிர்கொள்ளும் நிதி நெருக்கடி ஒருபுறமிருக்க, விவசாயம், சரக்கு போக்குவரத்து மற்றும் குறு, சிறு தொழில்கள் எனப் பொருளாதாரத்தின் மிக முக்கிய அங்கங்களும் நேரடியாகப் பாதிப்புக்குள்ளாகும் சூழல் நிலவுகிறது.
இருப்பினும் இந்த 2026 மாநிலத் தேர்தல்கள் என்பது ‘தேசிய’ விவகாரங்களை விட முழுக்க முழுக்க ‘மாநில’ அளவிலான உள்ளூர் பிரச்சனைகளை மையமாகக் கொண்டே நகரும் என்று அரசியல் நோக்கர்கள் கருதுகின்றனர். மேற்கு ஆசியப் போர் மற்றும் அதன் விளைவாக ஏற்படும் பொருளாதார மாற்றங்கள் ஒரு முக்கிய விவாதப் பொருளாக உருவெடுத்தாலும் அது மட்டுமே தேர்தல் முடிவுகளை முழுமையாகத் தீர்மானிக்குமா என்பது தற்போதைக்குக் கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது. உதாரணமாக தமிழ்நாடு, கேரளா மற்றும் மேற்கு வங்காளம் போன்ற மாநிலங்களைப் பொறுத்தவரை, உள்ளூர் நிர்வாகத் திறன், மாநிலத்தின் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு போன்ற அடிமட்டப் பிரச்சினைகளே வாக்காளர்களின் இறுதி முடிவில் எப்போதும் அதிக செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன.
இந்தச் சூழலை எதிர்கொள்ளப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி ஒரு புதிய உத்தியைக் கையாண்டு வருகிறார். மேற்கு ஆசியப் போரினால் ஏற்படும் பொருளாதாரத் தாக்கங்களைச் சமாளிப்பதில் மத்திய அரசுடன் சேர்ந்து மாநில அரசுகளும் தங்களின் பங்கிற்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்ற ‘பொறுப்பு பகிர்வு’ (Responsibility Sharing) அணுகுமுறையை அவர் முன்வைத்துள்ளார். முன்னதாக கோவிட் பெருந்தொற்றுப் பரவலின் போது மத்திய அரசு இதே போன்றதொரு கூட்டுப் பொறுப்பு அணுகுமுறையை வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்தியது. இப்போது மீண்டும் அதே மாதிரியைப் பின்பற்றுவது அரசியல் ரீதியாக மிக முக்கியமான ஒரு நகர்வாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
மறுபுறம், நாட்டின் எதிர்க்கட்சிகள் இந்த மேற்கு ஆசியப் போர்ச் சூழலையும், அதன் விளைவாக ஏற்பட்டுள்ள எரிபொருள் விலை உயர்வு மற்றும் எல்பிஜி தட்டுப்பாடு போன்ற சிக்கல்களையும் தங்களுக்குச் சாதகமான அரசியல் ஆயுதமாக மாற்ற தீவிரமாக முயன்று வருகின்றன. மக்களிடையே நிலவும் விலைவாசி அதிருப்தியைத் தேர்தல் பிரச்சாரங்களில் முதன்மைப்படுத்துவதன் மூலம் இதனை ஒரு முக்கிய விவாதமாக மாற்ற அவை திட்டமிட்டுள்ளன. அதே நேரத்தில் இதற்கு முன்னதாக நாட்டில் ஏற்பட்ட கோவிட் பெருந்தொற்று அல்லது பணமதிப்பிழப்பு போன்ற பெரும் பொருளாதாரச் சவால்களின் போது, அவை தேர்தல் முடிவுகளில் எதிர்பார்த்த அளவு பெரிய அரசியல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்ற வரலாற்று உண்மையும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாக உள்ளது.
