
சிவகங்கை: உலகளாவிய அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கனிம வளம் இருந்தும், கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக போதிய தொழில்துறை வளர்ச்சியோ, எதிர்பார்த்த வேலைவாய்ப்புகளோ கிடைக்காமல் முடங்கிக் கிடக்கிறது சிவகங்கை கிராபைட் ஆலை. உள்ளூர் இளைஞர்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தும் வகையில், இந்த ஆலையை விரிவுபடுத்தி துணைத் தொழிற்சாலைகளை உருவாக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை இப்போது மீண்டும் வலுப்பெற்றுள்ளது.
தமிழ்நாடு கனிம நிறுவனத்தின் (TAMIN) கீழ் சிவகங்கை அருகே உள்ள கோமாளிப்பட்டியில் இந்த கிராபைட் ஆலை இயங்கி வருகிறது. சிவகங்கை மாவட்டத்தின் மிக முக்கிய தொழில்துறை அடையாளமாக இந்த ஆலை பார்க்கப்பட்டாலும், இதன் முழுமையான திறனைப் பயன்படுத்தி மாவட்டத்தை வளர்ச்சிப் பாதைக்கு கொண்டு செல்ல அரசும், டாமின் நிர்வாகமும் போதிய ஆர்வம் காட்டவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு நீண்டகாலமாகவே இருந்து வருகிறது.
ஐந்து தசாப்த வரலாறு
சிவகங்கை மாவட்டத்தின் உடையநாதபுரம், குமாரப்பட்டி, புதுப்பட்டி மற்றும் கோமாளிப்பட்டி ஆகிய பகுதிகளில் மிக உயர்தரமான கிராபைட் கனிம வளம் இருப்பது கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, அதாவது 1970-களின் தொடக்கத்திலேயே கண்டறியப்பட்டது. இதனையடுத்தே, கடந்த 1971-ஆம் ஆண்டு இதற்காக சுமார் 900 ஏக்கர் நிலத்தை அரசு கையகப்படுத்தியது.
அதன் பின்னர், 1988-ல் ஆலைக்கான அடிக்கல் நாட்டப்பட்டு, பல்வேறு நிர்வாகக் காரணங்களால் பல ஆண்டுகள் தாமதத்திற்குப் பிறகு, 1994-ஆம் ஆண்டுதான் இங்கு வணிக ரீதியிலான உற்பத்தி முறைப்படி தொடங்கப்பட்டது.
உலகளவில் மிகச் சில நாடுகளிலும், இந்தியாவில் விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய சில மாநிலங்களிலும் மட்டுமே கிராபைட் கனிமம் கிடைக்கிறது. அதிலும் குறிப்பாக, சிவகங்கை மண்ணில் இருந்து வெட்டி எடுக்கப்படும் கிராபைட், சர்வதேச தரத்திற்கு இணையான மிக உயர்தரமானது என்று தொழில்துறை வல்லுநர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
இங்கு உற்பத்தியாகும் கிராபைட் சாதாரண பென்சில் தயாரிப்பு முதல், அதிநவீன தொழில்நுட்பங்கள் வரை பல்வேறு தளங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- வாகனங்களின் உராய்வு தடுப்பான்கள் (Friction materials)
- லித்தியம் அயன் பேட்டரிகள் மற்றும் மொபைல் போன் திரைகள்
- தங்கம் மற்றும் இரும்பு உருக்கும் உலைகள் (Crucibles)
- அதிக வெப்பத்தைத் தாங்கும் விமான உதிரிபாகங்கள் மற்றும் ராக்கெட் தொழில்நுட்பப் பயன்பாடுகள்
“ஆலை தொடங்கப்பட்ட காலகட்டத்தில், சிவகங்கை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களுக்கு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கும், அதனைச் சுற்றிப் பல உபதொழில்கள் பெருகி, இந்த பின்தங்கிய மாவட்டம் ஒரு முக்கிய தொழில் நகரமாக மாறும் என்று நம்பினோம்,” என அப்பகுதி சமூக ஆர்வலர்கள் ஆதங்கத்துடன் குறிப்பிடுகின்றனர்.
ஆனால், கடந்த 30 ஆண்டுகளில் இந்த எதிர்பார்ப்பு ஏட்டளவிலேயே நின்றுவிட்டது. சிவகங்கையில் கிராபைட்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட மதிப்புக்கூட்டப்பட்ட துணைத் தொழிற்சாலைகள் (Downstream industries) எதுவும் உருவாக்கப்படவில்லை. இதன் காரணமாக, இங்கு தோண்டி எடுக்கப்படும் கனிமம் முதற்கட்ட சுத்திகரிப்புக்கு ஆளாக்கப்பட்டு, அப்படியே ஆந்திரா உள்ளிட்ட வெளிமாநிலங்களுக்கு கச்சாப் பொருளாக அனுப்பப்பட்டு விடுகிறது. இதனால், இங்கேயே கிடைக்க வேண்டிய பெரிய அளவிலான வேலைவாய்ப்புகளும், பொருளாதார வளர்ச்சியும் உள்ளூர் மக்களுக்குக் கிடைக்காமல் போய்விட்டது.
வேலைவாய்ப்பு இல்லாத காரணத்தால், இந்த சுற்றுவட்டார கிராமங்களைச் சேர்ந்த நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்கள் வாழ்வாதாரம் தேடி சென்னை, கோவை போன்ற பெருநகரங்களுக்கும், வெளிநாடுகளுக்கும் புலம்பெயர வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.
இந்தச் சூழ்நிலையில், தமிழக வெற்றிக் கழகத்தைச் சேர்ந்த சட்டப்பேரவை உறுப்பினர் குழந்தை இராணி, இன்று கோமாளிப்பட்டியில் உள்ள கிராபைட் ஆலைக்கு நேரில் சென்று விரிவான ஆய்வு மேற்கொண்டார்.
ஆலையின் தற்போதைய உற்பத்தித் திறன், கனிம இருப்பு மற்றும் செயல்பாடுகள் குறித்து அதிகாரிகளிடம் கேட்டறிந்த அவர், சுற்றுவட்டாரப் பகுதி இளைஞர்களுக்கு அதிக அளவில் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதற்கு என்னென்ன சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன என்பது குறித்தும் தொழிலாளர்களிடம் கலந்துரையாடினார்.
செய்தியாளர்களிடம் பேசிய எம்.எல்.ஏ. குழந்தை இராணி, “சிவகங்கை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவரே தற்போது மாநில கனிமவளத்துறை அமைச்சராகப் பொறுப்பு வகிக்கிறார். எனவே, இந்த ஆலையை விரிவுபடுத்துவதற்கும், கிராபைட் சார்ந்த புதிய துணைத் தொழில்களை இங்கு கொண்டு வருவதற்கும் முழுமையான வாய்ப்புகள் உள்ளன. இதன் மூலம் உள்ளூர் இளைஞர்களின் வேலைவாய்ப்பை உறுதி செய்ய வேண்டும். இக்கோரிக்கையை வலியுறுத்தி வரும் சட்டமன்றக் கூட்டத்தொடரிலும் நான் குரல் எழுப்புவேன்,” என்று உறுதியளித்தார்.
தொழில்துறையில் பின்தங்கிய மாவட்டமாக அறியப்படும் சிவகங்கையின் பொருளாதாரச் சூழலை மாற்றியமைக்க, இந்த கிராபைட் ஆலையை நவீனமயமாக்கி, கனிமத்தை இங்கேயே முழுமையான உற்பத்திப் பொருளாக மாற்றும் தொழிற்சாலைகளை அமைக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாக மாறியுள்ளது. அரசின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை என்னவாக இருக்கும் என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.













