ஈரான்-அமெரிக்கா பதற்றம், Hormuz நீரிணை பிரச்சனை, கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு காரணமாக 1970கள் போல பொருளாதார நெருக்கடி வரலாம் என எச்சரிக்கை.

புதுடெல்லி,May 16: மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில் ஈரான் மற்றும் அமெரிக்கா இடையே நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் அரசியல் பதற்றம், சர்வதேச சமூகத்தில் புதிய பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார கவலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த பிராந்திய மோதல் சூழல் உலகளாவிய எரிபொருள் விநியோகக் கட்டமைப்பையே கேள்விக்குறியாக்கியுள்ள நிலையில், 1970களில் உலகப் பொருளாதாரத்தை உலுக்கிய வரலாற்றுப் புகழ்பெற்ற ‘எண்ணெய் நெருக்கடி’ போன்றதொரு சூழல் மீண்டும் உருவாகக்கூடும் என சிங்கப்பூர் பிரதமர் விடுத்துள்ள எச்சரிக்கை சர்வதேச அரங்கில் பெரும் விவாதத்தைக் கிளப்பியுள்ளது.
மத்திய கிழக்கு பகுதியில் ஏற்படும் சிறிய அளவிலான சலனமும் உலகப் பொருளாதாரத்தில் நேரடித் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பது மறுக்க முடியாத சர்வதேச உண்மை. ஏனெனில், உலகின் பெரும்பாலான வளர்ந்த மற்றும் வளர்ந்து வரும் நாடுகளின் எரிபொருள் தேவைகள் இன்றளவும் இப்பிராந்தியத்தையே சார்ந்துள்ளன. குறிப்பாக, உலகிலேயே மிக முக்கியமான கச்சா எண்ணெய் கடல்வழிப் போக்குவரத்துப் பாதையாகக் கருதப்படும் ‘ஹார்முஸ் நீரிணை‘ (Strait of Hormuz) தற்போது நிலவும் பதற்றத்தின் மையப்புள்ளியாக மாறியுள்ளது. சர்வதேச அளவில் கடல் மார்க்கமாகக் கொண்டு செல்லப்படும் கச்சா எண்ணெயில் கணிசமான பகுதி இந்த குறுகிய நீரிணை வழியாகவே கடந்து செல்கிறது.
also read : நடிகர் முத்துக்காளைக்கு உடனடி உதவி செய்த முதலமைச்சர் விஜய்!
அமெரிக்கா – ஈரான் இடையிலான தற்போதைய மோதல் போக்கு, ஹார்முஸ் நீரிணையின் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலாக மாறலாம் என்ற அச்சம் உலகச் சந்தைகளில் எதிரொலிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. இதன் விளைவாக, கச்சா எண்ணெய் விலை கடுமையாக உயர்வதுடன், எல்.பி.ஜி (LPG) மற்றும் எல்.என்.ஜி (LNG) போன்ற திரவப் பெட்ரோலிய மற்றும் இயற்கை எரிவாயு விநியோகத்தில் பெரும் தடை ஏற்படக்கூடும் எனப் பொருளாதார நிபுணர்கள் கணித்துள்ளனர். மேலும், கப்பல் போக்குவரத்து மற்றும் காப்பீட்டுச் செலவுகள் அதிகரிப்பதும் உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலியை முடக்கும் அபாயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் எதிரொலிக்கும் கவலைகள்
உலகச் சந்தையில் ஏற்படும் இந்த மாற்றங்கள் இந்தியாவிலும் பலத்த கவலையை உருவாக்கியுள்ளன. இந்தியா தனது ஒட்டுமொத்த எரிபொருள் தேவையில் பெரும்பகுதியை வெளிநாட்டு இறக்குமதிகள் மூலமாகவே பூர்த்தி செய்து வருகிறது. கச்சா எண்ணெய் விலை சர்வதேச அளவில் உயரும் பட்சத்தில், அது உள்நாட்டில் எல்.பி.ஜி சிலிண்டர்களின் விலை உயர்வுக்கு நேரடியாக வழிவகுக்கும். இதுமட்டுமன்றி, போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரிப்பதால் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை உயர்ந்து, ஹோட்டல்கள் மற்றும் உணவகங்களில் உணவுப் பொருட்களின் விலையும் அதிகரிக்கக்கூடும். இத்தகைய சங்கிலித் தொடர் விளைவுகள் சாமானிய மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவினங்களை நேரடியாகப் பாதிக்கும் காரணியாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
இத்தகையதொரு இக்கட்டான பின்னணியில்தான், “1970களில் உலகம் எதிர்கொண்ட எண்ணெய் நெருக்கடி போன்றதொரு கடுமையான பொருளாதார அதிர்ச்சியைப் தற்போதைய உலகமும் எதிர்கொள்ள நேரலாம்” என்று சிங்கப்பூர் பிரதமர் எச்சரித்துள்ளார். இந்த அறிக்கை வெறும் அரசியல் ரீதியான நிலைப்பாடு அல்ல என்றும், மாறாக உலகச் சந்தைகளின் தற்போதைய உண்மை நிலவரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட நிதர்சனமான எச்சரிக்கை என்றும் சர்வதேசப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் ஒப்புக்கொள்கின்றனர்.
1973 யோம் கிப்பூர் போரும் அதன் வரலாற்றுப் பின்னணியும்
பொருளாதார வரலாற்றில் 1970களின் எண்ணெய் நெருக்கடி என்பது ஒரு மிக முக்கிய திருப்புமுனையாகும். இதன் தொடக்கம் 1973ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் வெடித்த ‘யோம் கிப்பூர்’ (Yom Kippur) போரிலிருந்து ஆரம்பமானது.
அதற்கு முன்னதாக, 1967இல் நடைபெற்ற ‘ஆறு நாள் போரின்’ போது, எகிப்து மற்றும் சிரியாவுக்குச் சொந்தமான சில முக்கியப் பகுதிகளை இஸ்ரேல் ராணுவம் தன்வசப்படுத்தியது. இது ஒட்டுமொத்த அரபு நாடுகளிடையே கடுமையான அதிருப்தியையும் கொந்தளிப்பையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது. இழந்த தங்களின் நிலப்பகுதிகளை மீண்டும் மீட்பதற்காக, 1973 அக்டோபரில் எகிப்தும் சிரியாவும் இணைந்து இஸ்ரேல் மீது ஒரு திடீர் கூட்டுத் தாக்குதலைத் தொடுத்தன. இப்போரே வரலாற்றுப் பக்கங்களில் ‘யோம் கிப்பூர் போர்’ என்று பதிவானது.
இந்த ஆயுத மோதலின் போது, அமெரிக்க நிர்வாகம் இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவாக நின்று பெருமளவிலான ராணுவ மற்றும் ஆயுத உதவிகளை வழங்கியது. அமெரிக்காவின் இந்த நடவடிக்கைக்குப் பதிலடி கொடுக்கும் வகையில், அரபு எண்ணெய் ஏற்றுமதி நாடுகளின் கூட்டமைப்பான ‘ஓஏபிஇசி’ (OAPEC), அமெரிக்கா மற்றும் அதன் நட்பு நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெயின் அளவை அதிரடியாகக் குறைத்துக் கட்டுப்படுத்தியது.
இந்த ஒற்றை முடிவு ஒட்டுமொத்த உலக நாடுகளையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. சர்வதேசச் சந்தையில் கச்சா எண்ணெயின் விநியோகம் குறைந்ததால், சில மாதங்களிலேயே அதன் விலை பல மடங்கு உயர்ந்தது. அன்றைய காலகட்டத்தின் கணக்குகளின்படி, ஒரு பேரல் கச்சா எண்ணெயின் விலை 3 அமெரிக்க டாலரிலிருந்து 12 டாலர் வரை எகிறியது. இது உலகப் பொருளாதார அமைப்பில் ஒரு எதிர்பாராத மாபெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.
உலகை முடக்கிய ‘ஸ்டாக்ஃபிளேஷன்’ (Stagflation) நெருக்கடி
அன்றைய எண்ணெய் விலை உயர்வின் தாக்கம் என்பது வெறும் எரிபொருள் சந்தையோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. தொழிற்சாலைகளின் இயக்கத்திற்கான உற்பத்திச் செலவுகள் கணிசமாக உயர்ந்தன; போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரித்தன. இதன் காரணமாக, உற்பத்திச் செலவைக் கட்டுப்படுத்தப் பல சர்வதேச நிறுவனங்கள் தங்களின் உற்பத்தி அளவை விருப்பமின்றி குறைத்துக்கொண்டன. இதன் நேரடி விளைவாக உலகளவில் கடுமையான வேலைவாய்ப்புப் பற்றாக்குறை உருவானது.
ஒருபுறம் சந்தையில் பொருட்களின் தட்டுப்பாட்டினால் விலாவாசி தொடர்ந்து உயர்ந்து கொண்டே செல்ல, மறுபுறம் நாடுகளின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார வளர்ச்சி மந்தநிலையை நோக்கிச் சென்றது. இந்த முரண்பாடான மூன்று பொருளாதாரச் சிக்கல்களும் ஒரே நேரத்தில் இணைந்தபோது, அது ‘ஸ்டாக்ஃபிளேஷன்’ (Stagflation) என்ற மிகக் கடுமையான பொருளாதார விபரீத நிலைக்கு வழிவகுத்தது.
- அதிக பணவீக்கம் (High Inflation): பொருட்களின் விலை கட்டுப்பாடின்றி உயர்தல்.
- பொருளாதார வளர்ச்சி மந்தம் (Stagnant Growth): நாட்டின் உற்பத்தி மற்றும் ஜிடிபி வளர்ச்சி வீழ்ச்சியடைதல்.
- வேலைவாய்ப்பு நெருக்கடி (Unemployment): நிறுவனங்கள் முடங்குவதால் வேலைவாய்ப்புகள் பறிபோகுதல்.
இந்த மூன்று அபாயகரமான நிலைகளும் ஒன்றாகச் சேர்ந்த இக்கட்டான சூழலில் இருந்து மீள்வதற்காக, அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்கத்திய நாடுகள் மாற்று எரிசக்தித் திட்டங்களை உருவாக்கவும், அணுசக்தித் துறையில் முதலீடுகளை அதிகரிக்கவும் தொடங்கின. மேலும், ஒரே பிராந்தியத்தைச் சார்ந்திராமல் தங்களின் எண்ணெய் இறக்குமதியைப் பலதரப்பட்ட நாடுகளுக்குப் பரவலாக்கும் (Diversification) கொள்கையையும் கையில் எடுத்தன.
1979 ஈரான் புரட்சியும் அடுத்தடுத்த அதிர்ச்சிகளும்
1970களின் இறுதிப் பகுதியில் உலக எரிபொருள் சந்தையை மீண்டும் ஒருமுறை நிலைகுலையச் செய்த சம்பவமாக 1979ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஈரான் இஸ்லாமியப் புரட்சி அமைந்தது.
அப்போது ஈரானில் ஆட்சியில் இருந்த அமெரிக்க ஆதரவு பெற்ற ஷா முகம்மது ரேசா பஹ்லவியின் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக அந்நாட்டு மக்கள் பெருந்திரளாகப் போராட்டத்தில் குதித்தனர். மக்கள் எழுச்சியின் தொடர்ச்சியாக, அயத்துல்லா ருஹொல்லா கோமேனியின் தலைமையில் இஸ்லாமியப் புரட்சி வெற்றி பெற்று, ஈரான் முற்றிலும் ஒரு புதிய அரசியல் மற்றும் மதக் கோட்பாட்டுப் பாதைக்கு மாறியது.
இந்த அரசியல் மாற்றத்தைத் தொடர்ந்து, பிராந்திய ஆதிக்கப் போட்டியால் ஈரான் – ஈராக் இடையே போர் வெடித்தது. தொடர்ச்சியான இந்த மோதல்களால் உலகளாவிய எண்ணெய் விநியோகக் கட்டமைப்பில் மீண்டும் ஒருமுறை கடுமையான பாதிப்பு ஏற்பட்டது. அன்றைய காலகட்டத்தின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, உலகளாவிய எண்ணெய் விநியோகத்தில் சுமார் 7 சதவீதம் வரை உடனடிச் சரிவு ஏற்பட்டது.
தற்போதைய உலகப் பொருளாதாரத்தின் சவால்கள்
இந்த வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் அனைத்தும் தற்போதைய சூழலில் மீண்டும் தீவிரமாக விவாதிக்கப்படுவதற்குக் காரணம், மத்திய கிழக்கில் மீண்டும் அதே போன்றதொரு பதற்றமான அரசியல் சூழல் உருவாவதே ஆகும்.
இன்றைய உலகப் பொருளாதாரம் 1970களுடன் ஒப்பிடுகையில் பல மடங்கு ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்த உலகமயமாக்கப்பட்ட (Globalized) அமைப்பாக மாறியுள்ளது. இதனால், உலகின் ஏதேனும் ஒரு பகுதியில் ஏற்படும் சிறிய பாதிப்பும், ஒட்டுமொத்த சர்வதேசச் சந்தையிலும் உடனடித் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. தற்போதைய சூழலில் கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்ந்தால் அதன் விளைவுகள் பின்வருமாறு அமையும்:
- விவசாய மற்றும் உற்பத்திச் செலவுகள் அதிகரிப்பதால் உணவுப் பொருட்களின் விலை உயரும்.
- எரிபொருள் விலை உயர்வால் விமானக் கட்டணங்கள் மற்றும் சாலைப் போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரிக்கும்.
- இறக்குமதிச் செலவுகள் அதிகரிப்பதால் நாடுகளின் அந்நியச் செலாவணி இருப்பு குறையும்.
- இதன் ஒட்டுமொத்த விளைவாக உலகளவில் பணவீக்கம் அதிவேகமாக அதிகரிக்கும்.
இந்தத் தாக்கங்கள் அனைத்தும் குறிப்பாக வளர்ந்து வரும் மற்றும் ஏழை நாடுகளின் பொருளாதாரச் சுமையைக் கணிசமாக உயர்த்தும் வல்லமை கொண்டவை.
எனவேதான், “1970களில் ஏற்பட்ட கசப்பான வரலாற்றுப் பாடங்களை உலகம் மறந்துவிடக் கூடாது” என்ற சிங்கப்பூர் பிரதமரின் எச்சரிக்கையைப் பொருளாதார நிபுணர்களும், சர்வதேச விவகாரப் பகுப்பாய்வாளர்களும் மிக முக்கியத்துவத்துடன் அணுகுகின்றனர். சர்வதேச சந்தைகள் அனைத்தும் தற்போது மிகுந்த எச்சரிக்கையுடனும், உன்னிப்பாகவும் மத்திய கிழக்கின் நகர்வுகளைக் கவனித்து வருகின்றன. வரவிருக்கும் வாரங்களில் அங்கு அரங்கேறும் அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்பு சார்ந்த முடிவுகளே உலகப் பொருளாதாரத்தின் எதிர்காலத் திசையைத் தீர்மானிக்கவுள்ளன.













